młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (2–40% chorych) zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (1%) toczeń rumieniowaty układowy (2–8%) zespół Sjögrena (3%) twardzina układowa (5%) zapalenie stawów w przebiegu zakażenia HCV (do 5,7%) łuszczycowe zapalenie stawów (2–7,8%) borelioza (2%) Przydatność kliniczna Toczeń rumieniowaty układowy to jedna z układowych chorób tkanki łącznej (tzw. kolagenoz), których przyczyną jest skierowanie układu odpornościowego przeciwko własnemu organizmowi (proces ten nazywamy autoimmunizacją). Mieszana choroba tkanki łącznej cechuje się wielką różnorodnością objawów. Są one także zmienne w Dnę moczanową leczy się eliminując lub ograniczając produkty bogate w puryny. Pomaga to zmniejszyć ryzyko wystąpienia bólu i sztywności stawów. Dieta chorych na artretyzm powinna być uboga w mięso, niektóre ryby oraz alkohol oraz warzywa zawierające duże ilości szczawianów. Zobacz, które grupy produktów można jeść przy Dna moczanowa, dawniej nazywana „chorobą królów” lub „chorobą bogaczy”, spowodowana jest odkładaniem się kryształków moczanu jednosodowego w tkankach okołostawowych, czego wynikiem jest zapalenie stawu. Ponieważ dna moczanowa (podagra) stanowi najczęstszą przyczynę zapalenia stawów u mężczyzn powyżej 40. roku życia Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła, autoimmunologiczna, zapalna choroba, która należy do artropatii seronegatywnych. W jej przebiegu we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny. Typowe jest dla niej występowanie stanu zapalnego w obrębie stawów , przyczepów ścięgnistych lub kręgosłupa u chorych zmagających się z Napar z pokrzywy wykazuje działanie moczopędne, pobudza do odprowadzania kwasu moczowego. Pokrzywa może mieć właściwości ochraniające nerki, które mogą zostać uszkodzone w dnie moczanowej. By wypić napar z pokrzywy, wsypujemy łyżeczkę suszu do szklanki, zalewamy gorącą wodą, studzimy. Stosujemy do 3 filiżanek dziennie. Bóle stawów skokowych mogą być również spowodowane chorobami powodującymi zapalenia stawów np. reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) lub dna moczanowa. W stanach zaostrzeń wskazane jest przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, np. zawierających meloksykam (lek przeciwbólowy i przeciwzapalny), leków modyfikujących Dna moczanowa (skaza moczanowa, podagra, artretyzm, choroba królów) należy do przewlekłych chorób metabolicznych. Jej istotą jest powstawanie kryształów kwasu moczowego i ich osadzanie się w różnych tkankach organizmu, co powoduje w konsekwencji zapalenie stawu, a nawet jego uszkodzenie. Magdalena Woroszył to internista, reumatolog. Na podstawie swojego doświadczenia i wykształcenia Magdalena Woroszył oferuje usługi takie jak: konsultacja online, Wizyta domowa, konsultacja internistyczna, konsultacja reumatologiczna. Dr Magdalena Woroszył - bardzo dobry internista, reumatolog z miasta Babice Stare. łuszczycowe zapalenie stawów - ból stawów jest efektem chorowania na łuszczycę, ból może obejmować różne stawy, cechuje go niesymetryczność młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów - dotyka osoby do 16. roku życia, najpierw dochodzi do zaburzeń chodzenia, potem stan zapalny atakuje kilka stawów, pojawia się ból i trwały uvDb. Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba, która prowadzi do zwyrodnień, powoduje ból i często obniża jakość życia chorego. Objawy łuszczycy stawów należy możliwie szybko poddać diagnozie. Dobrze dobrane i skuteczne leczenie łuszczycy stawowej opiera się na kompleksowych działaniach kilku specjalistów. Łuszczyca stawowa - na czym polega?Łuszczycowe zapalenie stawów należy do grupy łuszczyc, ale stanowi całkiem odrębną jednostkę względem częstszej łuszczycy skórnej. Jest to choroba ogólnoustrojowa, należąca do grupy schorzeń o skomplikowanej nazwie - spondyloartropatie seronegatywne. Są to schorzenia, które powodują przewlekły zapalny ból kręgosłupa, wynikający z licznych i długotrwałych stanów zapalnych w stawach krzyżowo - biodrowych, kręgach, krążkach międzykręgowych oraz aparacie więzadłowym. U większości chorych stany zapalne występują także w stawach procesów toczących się w przebiegu łuszczycy stawów jest autoagresja układu immunologicznego. Dość często łuszczyca stawów rozwija się u chorych, u których wcześniej stwierdzono łuszczycę skórną. ŁZS nie zalicza się do grupy chorób dziedzicznych, choć pewne antygeny w genotypie mogą oznaczać większą podatność na zachorowanie. Choroba charakteryzuje się nierównym przebiegiem, z okresami remisji i okresami, w których występują objawy. U niektórych pacjentów łuszczyca stawów ma przebieg ciężki, u innych nieco lżejszy, jednak bardzo często utrzymujące się stany zapalne deformują stawy, a u 5 proc. chorych prowadzą do ciężkiego wyróżnia się pięć odmian łuszczycowego zapalenia stawów:Postać klasycznaZmiany zapalne obejmują głównie stawy międzypaliczkowe dalsze na palcach stóp i rąk. Występuje charakterystyczny objaw naparstka: paznokieć pokrywa się licznymi wgłębieniami. Ta odmiana dotyka częściej mężczyzn niż mutilans, czyli postać okaleczającaW przebiegu tej rzadkiej odmiany łuszczycy stawowej występuje proces osteolizy, czyli powstawania ubytków w kościach palców wskutek procesu zapalnego, który toczy się w towarzyszących im stawach. Charakteryzuje ją bardzo ciężki przebieg i złe wielostawowe o układzie symetrycznymMoże stanowić trudność w diagnozie różnicowej, ponieważ prawie nie różni się od objawów powodowanych przez reumatoidalne zapalenie stawów. Ta postać choroby występuje bardzo często razem z łuszczycą skóry. Stawy szybko sztywnieją, a stan zapalny obejmuje także przyczepy ścięgniste. W okolicach okołostawowych wykrywa się także zmniejszoną gęstość zapalenie o układzie niesymetrycznymNajczęściej występująca postać choroby, charakteryzująca się obecnością wysięków w stawach. Najczęściej obejmuje stawy stóp, choć może dotykać także dłoni czy innych części ciała. Również często współwystępuje z łuszczycą choroby zajmująca stawy kręgosłupaAtakuje stawy krzyżowo-biodrowe w sposób niesymetryczny, z czasem rozprzestrzenia się także na stawy obwodowe. Sprawia problemy w różnicowaniu z zesztywniającym zapaleniem stawów jeszcze jeden podział typów łuszczycy stawowej, zaproponowany przez grupę GRAPPA (Group for Research and Assessment of Psoriasis and Psoriatic Arthritis). Obejmuje on postać obwodową, a w niej zapalenie asymetryczne kilku stawów, zajęcie stawów przypominające RZS, ale bez czynnika reumatoidalnego, zajęcie dystalnych stawów międzypaliczkowych, postać okaleczająca. W podziale znajduje się także typ osiowy, a w nim postać z zajęciem stawów kręgosłupa. Oba podziały kliniczne są więc autoimmunologiczne. Czym są i jak je leczyć?Łuszczyca stawów - łagodna, umiarkowana, ciężkaOprócz podziałów klinicznych, opartych głównie na tym, jakie stawy są zajęte chorobą, przeprowadza się także funkcjonalny podział według stopnia zaawansowania objawów. Zakwalifikowanie pacjenta do jednej z grup pomaga w dobraniu właściwego łagodnaStwierdzana, gdy zajęte jest mniej niż 5 stawów obwodowych, w badaniu RTG nie widać zmian, a chory nie odczuwa znacznego spadku jakości życia i dolegliwości. Do tej grupy trafiają pacjenci cierpiący na łagodne bóle kręgosłupa, o towarzyszących niewielkich objawach lub bez objawów łuszczycy umiarkowanaKryteria to zajęcie 5 lub więcej stawów z obrzękiem i bolesnością, zmiany widoczne w RTG, a także wyczuwalne pogorszenie sprawności, zmiany skórne niereagujące na leczenie miejscowe, nadżerki i upośledzenie funkcji palca (lub palców), zapalenia przyczepów ścięgnistych w więcej niż dwóch ciężkaW tej postaci łuszczycy zajęte jest więcej niż 5 stawów, chory odczuwa bolesność, pojawiają się obrzęki. W badaniu RTG widać nasilone zmiany, rozległe i poważne są także zmiany skórne. Ciężka postać choroby oznacza zaawansowaną niesprawność, liczne zapalenia przyczepów ścięgnistych i obniżenie jakości życia. Chorzy nie reagują też adekwatnie na zastosowane przeczytać także:Skąd się bierze łuszczyca i czy jest zaraźliwa?Jak rozpoznać łuszczycę paznokci i jak ją leczyć?Łuszczyca stawów - epidemiologiaOdsetek pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów w całej populacji ludzkiej szacuje się na 2 proc. Częściej chorują osoby rasy białej niż czarnej. Od 6 do 42 proc. to przypadki połączonej łuszczycy skórnej oraz łuszczycy stawów. Choroba częściej występuje też w Europie Północnej niż w Europie Południowej. Częstość występowania wśród kobiet i mężczyzn jest porównywalna, bez istotnych różnic. U mężczyzn nieco częstsze są postaci z zajęciem stawów kręgosłupa, natomiast kobiety chorują przeważnie na postaci przypominające reumatoidalne zapalenie stawów. Szczyt zachorowań przypada na okres pomiędzy 20. a 40. rokiem danych 70 proc. osób chorych na łuszczycowe zapalenie stawów choruje najpierw na łuszczycę skórną. Objawy skórne mogą wyprzedzić stawowe nawet o 10 lat. Szczególnie duże ryzyko rozwoju ŁZS występuje, gdy zmiany skórne pojawiają się na potylicy, w okolicach międzypośladkowych, w pobliżu paznokci lub są rozległe i obejmują większość łuszczycy stawowejPierwszym czynnikiem, który znacznie zwiększa ryzyko zachorowania na ŁZS jest łuszczyca skórna. To najczęstsza choroba dermatologiczna o podłożu autoimmunologicznym oraz genetycznym. Nadmierna aktywacja komórek układu odpornościowego powoduje wzmożone wydzielanie cytokin - prozapalnych substancji. Te z kolei wywołują przewlekłe stany zapalne, prowadzące do zwyrodnień stawów i powodujące ból. Istnieją też szczególne antygeny, których obecność w organizmie pacjenta koreluje z zapadalnością na łuszczycowe zapalenie stawów. Są to między innymi antygeny HLA-Cw6, HLA-B27, HLA-B38, genetyczne oraz procesy autoimmunologiczne stanowią podstawę. Oprócz tego istnieje szereg czynników mogących wyzwolić pierwszy atak łuszczycy, w tym łuszczycy stawowej. Należą do nich:Urazy mechaniczne (a także zabiegi chirurgiczne, wypadki). Infekcje bakteryjne i wirusowe. Nieprawidłowe poziomy hormonów (badania wskazują na niedobór estrogenu jako potencjalny czynnik zwiększający ryzyko). Niektóre leki (antymalaryczne, betablokery, lit). Nadużywanie alkoholu, palenie papierosów. Nadmierny stres (powoduje nasilone procesy immunologiczne, które prowadzą do powstania procesów zapalnych). ŁZS to choroba, którą nie można się zarazić, nie jest też uznawana za chorobę dziedziczną, w przeciwieństwie do łuszczycy stawowej. Jako że te dwie choroby bardzo mocno się ze sobą wiążą, można uznać, że czynnik genetyczny odgrywa istotną rolę także w genezie łuszczycowego zapalenia zapalenie stawów - objawyObjawy łuszczycy stawowej różnią się w zależności od jej formy oraz od stopnia nasilenia choroby. Do alarmujących objawów, które powinny skłonić pacjenta do wizyty u lekarza (reumatologia lub dermatologa) należą:Objawy łuszczycy skórnej (swędzące, łuszczące się zmiany skórne, zaczerwienienia pokryte cienką warstwą zrogowaciałego naskórka o szarej lub srebrnej barwie). Obrzęk palców u stóp lub dłoni. Poranna sztywność stawów. Ograniczenie ruchomości stawów. Ból pleców (dolnej lub górnej części) albo szyi. Ból w tylnej części pięty, połączeniu żeber z mostkiem, kręgosłupa (częste lokalizacje zapalenia przyczepów ścięgnistych). Poczucie ogólnego zmęczenia. Zmiany na paznokciach w postaci poprzecznych rowków, plamek, zagłębień, płytki oddzielonej od macierzy. Bardzo częstym objawem ŁZS różnych typów jest zapalenie palców (dactylitis) i objaw zwany palcami kiełbaskowatymi (palce opuchnięte, bolesne, odstające od innych palców, czasem zaczerwienione).Postać obwodowa łuszczycy stawów powoduje takie objawy, jak ból i obrzęk objętych zapaleniem stawów wraz z poranną sztywnością. Z kolei postać osiowa wywołuje ból kręgosłupa (najczęściej w odcinku lędźwiowym i krzyżowym), także z uczuciem sztywności stawów. Niekiedy łuszczycowemu zapaleniu stawów towarzyszy dna moczanowa - częściej, gdy współwystępuje ono z łuszczycą skórną. Dna wiąże się z podwyższeniem stężenia kwasu moczowego w stawach i wywołuje objawy podobne do zaostrzenia w przebiegu stawowa - badaniaDiagnoza łuszczycowego zapalenia stawów o wiele łatwiej i trafniej pada u pacjentów chorujących na łuszczycę skóry. Nieco trudniejsza jest diagnostyka u osób, u których zmiany skórne nie występują. Schorzenie trzeba odróżnić między innymi od zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, reumatoidalnego zapalenia stawów, a także stanu fizjologicznego zużycia stawów. W prostym badaniu fizykalnym lekarz stwierdza zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość i łuszczycy stawowej obejmuje kilka badań:Badanie RTGW obrazie RTG u chorego na łuszczycę stawową stwierdza się nadżerki, objawy osteolizy (rozkładu kości), zwężenie lub zarośnięcie szpary stawowej, nowotworzenie kości, objawy zapaleń krążka magnetycznyWykonywany głównie po to, by stwierdzić, czy procesy zapalne zajęły stawy kręgosłupa lub stawy krzyżowo-biodrowe. RM pomaga wykryć wczesne zmiany łuszczycowe, nawet wtedy, gdy jeszcze nie wiążą się z nimi wyczuwalne dla pacjenta narządu ruchuDzięki temu badaniu lekarz może ocenić stan błony maziowej w stawie, stwierdzić zapalenie przyczepów ścięgnistych, a także objawy składające się na "palce kiełbaskowate". Podobnie jak MR, także USG pozwala wcześnie wykryć objawy choroby i podjąć stosowne laboratoryjneNie istnieją badania laboratoryjne specyficzne dla łuszczycy stawów. Niemniej bada się OB oraz stężenie białka C - reaktywnego, by stwierdzić obecność stanu zapalnego. Aby wykluczyć RZS, można również wykonać badanie na obecność czynnika reumatoidalnego. Czasem lekarz zleca także wykonanie badania na obecność antygenu HLA-B27 we łuszczycy stawowejChorzy na łuszczycowe zapalenie stawów są zwykle pod opieką dermatologa oraz reumatologa, a także ortopedy i fizjoterapeuty, jeśli zachodzi taka potrzeba. Leczenie powinno mieć charakter farmakologiczneDobór leków stosowanych na objawy łuszczycy stawowej zależy od jej typu. Postać obwodową leczy się głównie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, a gdy terapia nie jest skuteczna, także inhibitorami TNF-α (leki biologiczne). Z kolei podstawowymi lekami w postaci osiowej są leki modyfikujące przebieg choroby (metotreksat, sulfasalazyna, cyklosporyna A, leflunomid). W przypadku nieskuteczności tej formy terapii również wprowadza się leki i ruchRehabilitacja i utrzymanie aktywnego trybu życia na miarę możliwości chorego zapobiegają pogłębianiu się niepełnosprawności. Wpływają też korzystnie na samopoczucie i stan psychiczny dietaOdpowiednia, niskokaloryczna dieta pozwala zapobiegać otyłości oraz miażdżycy i innym chorobom krążenia, na które chorzy na ŁZS są szczególnie celem leczenia jest poprawa jakości życia pacjenta oraz osiągnięcie stanu remisji. Nie w każdym przypadku udaje się osiągnąć stan, w którym pacjentowi nie dokuczają żadne objawy, jednak u wielu osób odnotowuje się satysfakcjonujące ofertyMateriały promocyjne partnera Bóle stawów – możliwe przyczyny Dolegliwości związane z narządami ruchu to poważny problem medyczny i społeczny. Intensywność odczuwania bólu w stawach jest różna u poszczególnych osób i zależy od przyczyn, które powodują dolegliwości. Do najczęstszych przyczyn należą borelioza, zakażenie chlamydia pneumonia, RZS, łuszczycowe zapalenie stawów oraz młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Borelioza Borelioza jest zakaźną chorobą wielosystemową, którą wywołują bakterie- krętki Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, Borrelia afzelii i wiele innych. Bakterie na ludzi przenoszą kleszcze poprzez ślinę lub wymiociny. Rozwój boreliozy może być przewlekłym stanem poprzedzonym stanem ostrym we wczesnej fazie choroby lub być utajonym przez cały okres trwania infekcji. W ciągu roku od zakażenia mogą nie wystąpić żadne objawy, dlatego późniejsze objawy często nie są łączone z infekcją. Mogą wystąpić dopiero kilka lat po zakażeniu gdy wystąpi dodatkowy bodziec jak duży stres psychiczny lub fizyczny jak wypadek, śmierć bliskiej osoby, rozwód itp. Objawy ze strony stawów są bardzo często spotykane. Borelioza może przybrać formę rozsianą, która może przebiegać pod postacią zapalenia stawów. Jest to prawdopodobnie najczęstsza forma zapalenia stawów wskutek zakażenia bakteryjnego w Europie. Do głównych objawów należą: obrzęk i wysięk w obrębie stawu/stawów ograniczenie ruchomości stawu ból w okolicy stawu/stawów Najczęściej atakowanym stawem jest staw kolanowy, ale w wielu przypadkach boreliozowe zapalenie stawów dotyczy kilku stawów równocześnie. W niektórych przypadkach zapalenie ustępuje samoistnie, ale zdarzają się sytuacje, w których zapalenie trwa od początku choroby- 3 miesiące lub dłużej. Wówczas należy wdrożyć terapię nie tylko przeciw samej infekcji, ale również wspomagającą funkcjonowanie stawów. Chlamydia pneumonia Chlamydia pneumoniae to bakteria przenoszona drogą kropelkową. Organizm nie uodparnia się na tą bakterię, dlatego zakażenie może mieć charakter zarówno ostry, przewlekły jak i nawracający. Bakteria przenika do komórki i uaktywnia mechanizmy odpowiedzi komórkowej powodując uwalniania cytokin prozapalnych. Pierwsze powiązania pomiędzy zakażeniem chlamydia pneumoniae a zapaleniem stawów zostały zauważone w 1993 roku. Aktualnie badania pokazują, że 10 % wszystkich reaktywnych zapaleń stawów może być wywołanie przez tą bakterię. Podobne objawy powodują, że zapalenie stawów w przebiegu zakażenia chlamydia pneumoniae często mylone jest z zapaleniem stawów w przebiegu boreliozy. RZS Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to choroba o podłożu autoimmunologicznym, która dotyka tkanki łącznej. Charakteryzuje się zapaleniem stawów z okresami remisji i zaostrzeń. Przyczyny RZS nie są do końca poznane, ale na rozwój choroby mogą wpływać: zaburzenia odporności infekcje bakteryjne i wirusowe czynniki genetyczne stres Pierwsze objawy choroby mogą nie być związane z dolegliwościami stawowymi. Należą do nich zmęczenie, nadmierne pocenie się, stan podgorączkowy, brak apetytu i utrata wagi. W późniejszym etapie stwierdza się symetryczne zapalenie stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych bliższych. Powstają guzki reumatoidalne w tkance podskórnej, które mogą pojawić się również na narządach wewnętrznych. W ostatnim etapie choroby dochodzi do upośledzenia ruchomości stawów, co jeszcze mocniej potęguje dolegliwości bólowe. Dochodzi także do deformacji stawów biodrowych, rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych. Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) to choroba o podłożu autoimmunologicznych, charakteryzująca się zapaleniem stawów. Dotyczy około 10-30% osób cierpiących na łuszczycę, pojawiając się po około 10 lat od rozpoczęcia choroby. Przyczyny ŁZS, tak jak samej łuszczycy, nie są do końca poznane, ale do czynników biorących udział w rozwoju choroby należą: zaburzenia odporności przebyte infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze czynniki genetyczne nieleczone stany zapalne cukrzyca typu 2 dna moczanowa zadrapania, rany, blizny chirurgiczne, oparzenia, długotrwały ucisk np. noszenie zegarka niektóre leki stres Do objawów ŁZS należą, w przeciwieństwie do RZS, niesymetryczne zapalenia stawów międzypaliczkowych, krzyżowo-biodrowych, kręgosłupa, nadgarstkowych, śródstopno-paliczkowych. Ponadto objawami choroby mogą być zapalenie palców, zmiany skórne i paznokciowe, zapalenie przyczepów ścięgien. Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów to najczęstsza postać zapalenia stawów u dzieci. Rozpoczyna się przed 16 rokiem życia i trwa minimum 6 tygodni. Chorobie towarzyszą zmiany pozastawowe. Tak jak RZS, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów zalicza się do chorób autoimmunologicznych o nieznanej przyczynie. Do czynników, które mogą przyczynić się do powstania choroby aktualnie zalicza się infekcje wirusowe oraz stres psychiczny. Choroba częściej występuje u dziewczynek, dlatego podejrzewa się, że w patogenezie choroby biorą udział hormony płciowe. Objawy choroby, zwłaszcza na początku, są niespecyficzne. Zalicza się do nich: apatię brak apetytu spadek aktywności fizycznej objawy grypopodobne zaburzenia chodu Dochodzi również do obrzęku stawów, najczęściej kolan, nadgarstków oraz stawu skokowo-goleniowego. Występuje ból, z którego opisem mali pacjenci często mają trudności. Często występuje poranna sztywność stawów, która ustępuje w ciągu dnia. Ważna jest szybka diagnoza oraz natychmiastowe wprowadzenie leczenia, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich powikłań choroby. Leczenie bólu stawów Do leczenia bólu stawów należy podejść indywidualnie i sposób leczenia dobrać w zależności od występującej jednostki chorobowej. Inaczej będzie wyglądało leczenie przewlekłej infekcji bakteryjnej a inaczej choroby autoimmunologicznej. Jednakże w obu tych przypadkach warto zastosować indywidualną fitoterapię pod okiem wykwalifikowanego specjalisty. Najpierw szukamy przyczyny i dobieramy leczenie ziołami i dietą. Łuszczycowe zapalenie stawów jest zapalną chorobą stawów, współwystępującą z łuszczycą. Jakie objawy występują w łuszczycowym zapaleniu stawów? Jakie badania stosuje się w jego diagnostyce? Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) jest chorobą zapalną stawów, zaliczaną do seronegatywnych spondyloartropatii zapalnych, współwystępującą z łuszczycą. Jego początek może poprzedzać pojawienie się zmian skórnych, wystąpić w tym samym czasie, co ich pierwsza manifestacja lub u osoby z rozpoznaną wcześniej łuszczycą. Na łuszczycowe zapalenie stawów, zależnie od źródeł, zapada od 6 do 42% chorych na łuszczycę. ŁZS – przyczyny Przyczyna choroby nie została dotychczas poznana. Na jej rozwój mają wpływ predyspozycja genetyczna, czynniki immunologiczne, a także czynniki środowiskowe. Pośród czynników ryzyka i czynników wyzwalających wymienia się: infekcje wirusowe i bakteryjne, urazy, silny stres, działanie niektórych leków (np. przeciwmalarycznych, beta-blokerów), działanie niektórych substancji chemicznych. Kto choruje na ŁZS i jak przebiega choroba? Na łuszczycowe zapalenie stawów chorują z podobną częstością zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Różnica pomiędzy płciami staje się widoczna w kontekście częstości występowania poszczególnych postaci choroby. Początek choroby zwykle występuje między 20. a 55. rokiem życia. Może on mieć charakter ostry, z nasilonymi objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka i silnymi bólami stawów, lub łagodniejszy. Sama choroba ma przebieg rzutowo-remisyjny, co oznacza, że przebiega z okresami zaostrzeń i poprawy stanu chorego. Łuszczycowe zapalenie stawów występuje pod 5 postaciami: symetryczną wielostawową, która jest najczęstsza, zajmuje zwykle stawy nadgarstkowe, skokowe oraz stawy rąk i stóp; postać ta częściej występuje u kobiet; asymetryczną nielicznostawową, która zajmuje najczęściej stawy rąk i stóp (mniej niż 5); z zajęciem jedynie stawów międzypaliczkowych dalszych; postać częściej występująca u mężczyzn; osiową, w której zajęte są stawy kręgosłupa i stawy krzyżowo-biodrowe, również częstszą u mężczyzn; okaleczającą, w której dochodzi do zniekształceń w obrębie palców. Jakie objawy występują w ŁZS? Objawy łuszczycowego zapalenia stawów różnią się w zależności od postaci, na jaką choruje pacjent, a także od ciężkości przebiegu choroby. Zwykle jej nasilenie jest łagodne, może jednak, choć rzadko, przebiegać w sposób bardzo ciężki z licznymi zmianami w narządach innych niż stawy, skóra i paznokcie. Do najczęstszych objawów zalicza się: bóle, obrzęk i poranną sztywność stawów; bóle dolnego odcinka pleców, zmniejszenie ruchomości kręgosłupa; zapalenie przyczepów ścięgnistych do kości, manifestujące się bólem i zaczerwienieniem; łuszczycowe wykwity skórne o charakterze grudkowatym, o czerwonym zabarwieniu, pokryte łuskami o zabarwieniu srebrzystym, głównie w okolicach stawów łokciowych i kolanowych, szpary pośladkowej, na skórze tułowia i kończyn oraz na skórze owłosionej głowy; łuszczycowe zmiany na paznokciach – małe, punktowe wgłębienia na płytce paznokciowej; niekiedy jest to jedyny objaw łuszczycy u chorych z ŁZS; zapalenie palców z ich obrzękiem i zaczerwienieniem; zapalenie spojówek, błony naczyniowej, rzadziej innych struktur oka; niekiedy objawy kardiologiczne, np. zaburzenia przewodnictwa, zapalenie. Diagnostyka ŁZSW diagnostyce łuszczycowego zapalenia stawów kluczowe znaczenie ma ocena kliniczna zmian stawowych, pozastawowych i zmian łuszczycowych w obrębie skóry i paznokci. Obiektywizacji wyników oceny służą skale punktowe. Wśród badań dodatkowych stosuje się: badania laboratoryjne – ocena parametrów zapalnych, kwasu moczowego, badanie płynu stawowego, badania immunologiczne; RTG stawów obwodowych, krzyżowo-biodrowych i kręgosłupa; USG stawów; scyntygrafię kości; w przypadku podejrzenia zmian w układzie krążenia badanie echokardiograficzne. Leczenie ŁZSDobór terapii zależy od postaci ŁZS. Jest ona również wielokierunkowa, zarówno niefarmakologiczna, jak i farmakologiczna. Farmakoterapię zarówno w postaciach z zajęciem stawów obwodowych, jak i w przypadku zajęcia kręgosłupa i stawów krzyżowo-biodrowych zwykle rozpoczyna się od stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Kolejnym krokiem w pierwszej postaci są leki modyfikujące przebieg choroby, np. sulfasalazyna, a następnie leki biologiczne, natomiast w postaci osiowej są to leki biologiczne. W przypadku obecności nasilonych zmian skórnych konieczna jest terapia dermatologiczna oraz stosowanie odpowiednich farmaceutyków. Zmiany narządowe, np. w narządzie wzroku czy układzie krążenia wymagają specjalistycznego, dostosowanego leczenia. Pośród metod niefarmakologicznych największe znaczenie mają regularna aktywność fizyczna, rehabilitacja ruchowa oraz odpowiednio dobrane zabiegi z zakresu fizjoterapii. Niekiedy potrzebne jest także wsparcie psychologiczne. W niektórych przypadkach konieczne okazuje się przeprowadzenie ortopedycznych interwencji zabiegowych, choć z uwagi na zwykle łagodny przebieg choroby, nie jest to również:Bakteryjne zapalenia stawów – na czym polegają?